| modyf: 2012-11-20, 13:48 | 4034 odson
serwiszglossie

 Wiatrowiec w Wikipedii

 

Wiatrowiec (niem. Wöterkeim) – wie w Polsce pooona w województwie warmisko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Spopol. Przez wie przepywa rzeka Pisa Pónocna. W latach1975-1998 miejscowo naleaa administracyjnie do województwa olsztyskiego.

Historia

W 1820 r. Wiatrowiec kupili Kobyliscy, a w 1823 take dwa folwarki, nalece do majtku ziemskiego Wiatrowie: Pieny o Taowo. W 1889 r. majtek, wraz z folwarkami, obejmowa 757 ha (nalea do Kobyliskich).

W 1869 r. powstaa tu stacja kolejowa na linii Królewiec - Prostki. W 1907 r. powstaa take linia kolejowa Wiatrowiec - Spopol.

W 1935 r. w tutejszej szkole pracowao dwóch nauczycieli i uczyo si 70 dzieci. W 1939 r. we wsi mieszkao 543 osoby.

Po 1945 r. w paacu osiedli si (i pracowa w tutejszym PGR Jan Kantowicz, kombatant hiszpaskiej wojny domowej (dbrowszczak). W 1949 r. uruchomiono lini kolejow do Spopola (poczenie doBartoszyc i Korsz funkcjonowao od 1945 r.). W latach 1954-61 Wiatrowiec by siedzib gromady i Gromadzkiej Rady Narodowej. W latach 609. XX w. kierownikiem szkoy by Wiktor Nowicki. W tym czasie wybudowano now szko.

W 1978 r. byo tu 48 indywidualnych gospodarstw rolnych o cznym areale 117 ha. W tym czasie we wsi bya poczta, szkoa podstawowa, przedszkole, dzieciniec, klub, biblioteka, sklep wielobranowy. W 1983 r. we wsi byy 33 budynki z 213 mieszkacami.

Zabytki

  • Dworek, pochodzcy z XVIII w., przebudowany w XIX w. Wybudowany na planie prostokta, dwukondygnacyjny, dwutrakowy, z ryzalitem rodkowycm, zwieczonym trójktnytm tymparonem od frontu i od fasady ogrodowej. Na ganku byy dwie paskorzeby z XVII w. Wewnatrz, nad kominkiem - paskorzeba kobiety w stroju z XVIII w. Stiukowe rzeby na sufitach w pokoju na parterze. Klasysyctyczne rzeby zostay porozbijane.
  • Budynek gospodarczy, murowany z cegy, na planie prostokta, jednokondygnacyjny, z poowy XIX w.
  • Park dworski z kamiennymi pytami grobowymi Piotra Kobyliskiego (zm. 1834 r.) i jego ony Emilii von Tettau-Kobyliskiej (zm. 1864).

Linki zewntrzne

 

Wiatrowiec

(informacje z e strony wiatrowiec.bartoszyce.info)

 

 

WIATROWIEC

Kobyliscy, wywodzcy si z polskiej szlachty ariaskiej , kupili Wiatrowiec w 1820 roku, a jego folwarki Pieny i Taowo w 1823 roku. Wedug danych z 1889 roku cay ten klucz zajmowa powierzchni 757 ha. Nalea nadal do Kobyliskich , którzy byli ju w tym czasie zniemczeni. 

W1869 roku Wiatrowiec sta si stacj kolejow linii Królewiec-Prostki, a w1907 roku take linii Wiatrowiec- Spopol. W 1935 roku w tutejszej szkole zatrudniono dwu nauczycieli, uczszczao za do niej 70 uczniów. Wedug powszechnego spisu ludnoci z 17 maja 1939 roku Wiatrowiec mia 543 mieszkaców. Zwa si wtedy urzdowo Wöterkeim. Dworek w Wiatrowcu jest cennym zabytkiem architektury. Pochodzi on z wieku XVIII, w wieku XIX jednak zosta gruntownie przebudowany. Jest to budynek na planie prostokta, dwukondygnacyjny, dwutraktowy, z ryzalitem rodkowym zwieczonym trójktnym tympanonem od frontu i od fasady ogrodowej. Na ganku od strony podjazdu zachoway si dwie paskorzeby kamienne z XVIII stulecia Wewntrz, w sali parterowej nad zniszczonym i zamurowanym kominkiem znajduje si w ujciu uku architektonicznego paskorzeba kobiety w stroju z XVIII w. Dwie stiukowe paskorzeby zachoway si. z równie na sufitach w dwu pokojach parteru. Ssiadujcy budynek gospodarczy z cegy, nie tynkowany, na planie prostokta, jednokondygnacyjny, pochodzi z pierwszej poowy 19 wieku i naley do zabytków architektonicznych niszej rangi. Dworek zachowa si stosunkowo niele, natomiast rzeby klacysystyczne z pocztku XIX wieku porozbijano. W parku tym znajduj si kamienne pyty grobowe Piotra Kobyliskiego, zmarego w 1834 roku i jego ony, Emilii von Tettau Kobyliskiej , zmarej w 1864 roku. Zaraz po drugiej wojnie wiatowej osiedli si tutaj i pracowa w pastwowym gospodarstwie rolnym Jan Katnowicz, kombatant hiszpaskiej wojny domowej, dbrowczak. Mieszka on w Wiatrowcu dugie lata. W 1949 roku Wiatrowiec otrzyma ponownie poczenie kolejowe z Spopolem, z Bartoszycami za i Korszami mia je od roku 1945. W latach szedziesitych due zasugi dla miejscowej szkoy pooy jej kierownik Wiktor Nowicki. Midzy innymi dziki i jego staraniom wzniesiono dla niej w latach szedziesitych nowy budynek. W 1983 roku Wiatrowiec by wsi o zabudowie zwartej, skadajcej si z 33 budynków mieszkalnych. Mia wtedy 213 mieszkaców. Do wsi w 1978 roku naleao 48 indywidualnych gospodarstw rolnych, zajmujcych cznie powierzchnie 117 ha. We wsi znajdoway si: urzd pocztowy, szkoa podstawowa omioizbowa, realizujca program omiu klas, przedszkole dla 12 dzieci, dzieciniec dla 39 dzieci, klub, biblioteka, filia biblioteczna i punkt biblioteczny, uspoeczniony sklep wielobranowy.

 

TAOWO

Wie t zaoyli Polacy ju w XIV wieku, nadajc jej nazw, która nigdy nie ulega zniemczeniu (przed 1945 rokiem Talowo). Od 1359 roku gmina miejska Bartoszyce posiadaa w Taowie lasy o powierzchni blisko 200 wók (wóka = 17ha). Zuboae miasto sprzedao znaczn ich cz w czasie wojen napoleoskich. Pozostae upastwowiono po 1945 roku. W Taowie znajdowa si folwark nalecy do majtku ziemskiego Wiatrowiec, a wraz z nim (w latach 1823-1945) do zniemczaej, niegdy polskiej rodziny Kobyliskich. Taowem nazywano w latach 1945-1946 stacj kolejow Wiatrowiec. W 1983 roku Taowo byo osad o zabudowie rozproszonej, skadajcej si z 13 budynków mieszkalnych. Miao wtedy 203 mieszkaców. Do osady w 1978 roku naleay 3 indywidualne gospodarstwa rolne, zajmujce cznie obszar 3 ha. Obecnie Taowo ley w granicach administracyjnych Wiatrowca Warmiskiego

ródo: "Bartoszyce. Z dziejow miasta i okolic", Wydanie drugie zmienione, Wydawnictwo Pojezierze Olsztyn 1987, str.342-343, 336

 

 

projekt i wykonanie: INFOBART w technologii GutiCMS
824